Bij de rendieren.
We hebben een uitstapje gemaakt naar het overwinterkamp van de rendieren, olv een Sami-gids.
Eigenlijk zouden we er met de rendierslee naartoe gaan, maar omdat de hondenslee-tochten op hetzelfde punt begonnen
gaf dat problemen, omdat de honden de rendieren aanvielen. Dus gingen we er op een slee achter de sneeuwscooter naartoe.
We mochten er eerst de jonge rendieren (die in het kamp overwinteren, omdat ze de winter in de vije natuur nog niet overleven)
voeren.
Om met de rendierslee te kunnen rijden hadden we dus wel een rendier nodig. (Een oudere hoor, niet die jonkies). Dus moesten we
er een paar vangen, met de lasso. Viel nog niet mee, alleen Marco had er een gevangen, en de gids 4.
De gevangen rendieren werden aan een riempje gebonden, en meegenomen naar de slee. Het zijn net ezels, bijzonder koppig.
De rendieren moesten worden voorzien van een tuigje, om ze aan de slee te kunnen bevestigen.
Toen was het tijd om te gaan sleeën, nou leek het net of je die slee mocht sturen, maar het zijn net de pony's van Slagharen,
ze weten precies waar ze heen moeten, dus je hoeft eigenlijk niets te doen.
Ook Marco ging natuurlijk een rondje, hoewel dat rendier al aardig moe begon te worden.
Na afloop mochten de rendieren lekker uitrusten en gingen wij in de tipi rendiervlees bakken boven een open vuurtje. Ook de hond
van de gids ging mee, voor de restjes.
